нябёсы
нябёсы
1: (паэт.) мн. ад "неба"
Хмара дужая, нібы грузчык,
Узваліла нябёсы на плечы. (“Маладосць”)
Сонцу — высь і чыстыя нябёсы,
Кветцы — май і светлая раса. (А.Пысін)
Яны ж [песні] пра мілыя і гэтакія родныя нябёсы і крыніцы срэбраводныя... (У.Карызна)
А ліўняў, цёплых, жыццядайных, якія б абмылі нябёсы і зямлю, якія б памаглі адскочыць, зарунець траве, не было зусім. (У.Карпаў)
У бляску сонца нікнуць росы;
Свяжуткі, чысценькі нябёсы. (Я.Колас)
Асветлены спрадвечнасці нябёсы
Святым святлом Сузор’я родных моў. (Р.Барадулін)
2: тое ж, што і рай.
Мы ведаем, што Бог справядлівы, і, калі мы пападзем на нябёсы, мы будзем знаходзіцца ў поўнай згодзе з Яго рашэннем, якім бы яно ні было.
3: вышэйшыя, боскія сілы.
Смугою шызаю, агнём Нябёсы спальваюць планету. (А.Пысін)