напаць

напаць Т -цьцю

тонкі слой вады, якая скандэнсавалася на нейкай паверхні.

Рука нэрвова гладзіць шкло [люстэрка] яшчэ і яшчэ, нішчыць матавую напаць — на паласатых грудзёх бліснуў крыжык, загарэлася сьвежая драпіна на падбародзьдзі, ад пупка ўніз пакацілася цёмная сьцежка. (А.Бахарэвіч)

Пераклады