карабель

карабель   (назоўнік м)

карабель -бля М -блі

Малодшы камандзір (старшына), якому падначалена каманда карабля па гаспадарчых работах, утрыманню судна ў чыстаце і парадку. (Х.Жычка)

Самуіл і яго сябры здолелі правесці карабель там, дзе не правёў бы яго самы спрактыкаваны лоцман. (Полымя)

Дзяўчына вядзе карабель свой між хваль,
Карабель свой вядзе ў залацістую даль.

(А.Куляшоў)

Карабель астаўся без кіравання і, ахоплены полымем, пачаў дрэйфаваць да берага. (Эстафета пакаленняў)

Карабель наш «Арол», атрыманы ў часе вайны ад амерыканцаў, не быў прыстасаваны для плавання ў лядовых шыротах, і нашы сябры і знаёмыя глядзелі на нас як на вельмі рызыкоўных людзей. (Я.Бяганская)

Łacinka: karabiel
Нарматыўны правапіс: карабель
Сынонімы: 1: каўчэг; 2: судно; судна; судзіна; судзінка

Пераклады

Ангельская (eng): ship
Расейская (rus): 1: корабль; 2: судно