грыб

грыб грыба Т грыбам; мн. грыбы, -грыбоў

1. а) ніжэйшая бесхларафільная расьліна ў выглядзе шапачкі на ножцы.

   Я люблю хадзіць між хвой,
   Цешыцца грыбамі.
   (Свірка)

   На кожным кроку на вочы трапляюць грыбы баравікі, маслякі, бабкі. (В.Вольскі)

   б) цьвёрдая нарасьць на дрэве; губа, чага.

   бярозавы грыб

   в) перан. пра тое, што мае форму грыба.

   атамны грыб

2. ніжэйшы бесхларафільны расьлінны мікраарганізм, які выклікае браджэньне, гніеньне.

   Плесневыя грыбы-пеніцылы ідуць на выраб антыбіётыкаў.

3. (звычайна ў спалучэнні са словам «стары»). разм. пагард. пра старога чалавека.

   — Дык навошта я ім там, стары грыб, цяпер спатрэбіўся. (Васілевіч)

4. звычайна мн. разм. пагард. губы.

   Разьвесіў грыбы.

Пераклады