ганьбіць
ганьбіць
(дзеяслоў)
1. Зневажаць чыю-н. годнасьць; асуджваць, няславіць.
Завошта ж ганьбіць тых людзей, якія адбіваюць націск класавага ворага? (К.Чорны)
2. Быць ганьбай для каго-чаго-н.; няславіць сваімі паводзінамі, учынкамі.
Не ўсякая беражлівасць упрыгожвае чалавека і не ўсякая неашчаднасць ганьбіць яго. (В.Каваленка)
ганьбіць незак., каго-што ганьблю, ганьбіш, ганьбіць, ганьбім, ганьбіце, ганьбяць; ганьбі, ганьбіце; ганьбіў, ганьбіла, ганьбілі; ганьбячы
Łacinka: hańbić
Нарматыўны правапіс: ганьбіць
Пераклады
Расейская (rus): позорить; бесчестить; поносить